Boekentip
In het gesprek met Esther Didden laat voormalig uitgever en filosoof Regine Dugardyn in Zaal 3 haar bange zelf zien. Aanleiding is de verschijning van het boek ‘Mijn bange ik’ dat dit jaar verscheen. Hoewel het schrijfproces zeven jaar in beslag nam is het een boek dat “eruit moest.” Naast filosoof is Dugardyn patiënt met angstklachten. Hoe kan zij zich als filosoof verhouden tot de talloze cultuurcritici met meningen over psychische nood? Met die vraag had Dugardyn “het haakje al snel gevonden”: het boek moest een eigen verhaal over haar angsten worden.
De grens tussen normale en abnormale angst lijkt in het publieke discours op te schuiven. Dugardyn geeft een voorbeeld van ‘normale’ angst. Op een interrailreis belandde ze ooit met haar gezelschap op een strand. Het leek destijds een goed idee om daar te blijven overnachten. Iedereen was diep in slaap tot er middenin de nacht gemaskerde mannen opdoken die het gezelschap met stokken wegjaagden. Waarschijnlijk zaten ze een illegaal transport vanuit zee in de weg en hadden de mannen geen zin in pottenkijkers.
Een angstige reactie op een onverwachte en gewelddadige gebeurtenis is niet vreemd. Het wordt een ander verhaal als je in een proces zit waar je geen invloed meer op hebt en dat je niet kan keren. Als de angst leidt tot een situatie waarbij je het gevoel krijgt dat iemand onder je huid gaat zitten die je er niet meer uitkrijgt.
In het publieke domein zijn de “de supersterren van de psychiatrie” een belangrijke factor in de beeldvorming rond het psychisch lijden. Dugardyn wil in Zaal 3 overigens graag benadrukken dat classificatie “supersterren van de psychiatrie “niet uit haar koker afkomstig is. Dit is een beschrijving geweest van de NRC. Hoe dan ook: wanneer zoek je hulp als behandelaars als Dirk De Wachter, Damiaan Denys en Paul Verhaeghe zich opstellen als cultuurcritici. In het publieke domein claimen zij dat mensen niet meer gewend zijn om te lijden of bang en verdrietig te zijn. Volgens deze zelfbenoemde cultuurcritici roepen mensen met psychische klachten te snel professionele hulp in voor dingen die gewoon bij het leven zouden horen. Kom dan maar eens bij de dokter met je klachten. Zeker als je zelf al het idee hebt dat je een aansteller bent. In een behandelsituatie stelt de behandelaar de vragen maar Dugardyn stelde de vragen aan de behandelaar. Ze moest haar idee rond de waarheidsvraag loslaten en een andere manier van kennen accepteren. Daarbij kwam dat de hoeveelheid medicijnen soms aanslaat en dan ineens niet meer.
Dit beschrijft zij in haar boek: “Toch is die heilzame werking van antidepressiva ook niet mijn hele verhaal. Toen ik voorjaar 2008 overmand werd door dwanggedachten, verhoogde ik op aanraden van psychiater M. de escitalopram per milligram van 15 naar 20. […] De overweging van M. om de dosering op te hogen was dat overstappen naar een ander middel nog meer tijd zou kosten, terwijl de nood hoog was.” Het menselijk lichaam kan op een bepaald moment gewend raken aan een goed werkend medicijn. Hierdoor moet de dosis of het complete medicijn worden aangepast. De weg naar een gezondere balans is lang geweest. Maar het boek is af en dat is een hele opluchting.
Regine Dugardyn studeerde filosofie en was achtereenvolgens journalist, redacteur en uitgever. Tegenwoordig runt ze haar eigen bedrijf Socrates & co. Eerder publiceerde ze de bundel Waarom ik van Simone de Beauvoir houd. In 2025 verscheen haar boek Mijn bange ik. Hardop denken over angst en ander psychisch ongemak.
Titel: Mijn bange ik (2025)
Auteur: Regine Dugardyn
Uitgever: Ambo | Anthos
ISBN 9789026341397, €23,99
Mocht je geïnteresseerd zijn geraakt in dit boek en je wilt het kopen, koop het dan via bovenstaande link. Een deel van de opbrengst gaat dan naar ons en met je aankoop ondersteun je dus ons werk. Dank je wel!
Over de auteur · Marienelle Andringa studeerde af op interactieve websites aan de opleiding Informatiedienstverlening en -Management (IDM) aan de Haagse Hogeschool. In 2016 behaalde zij haar MA Engelse Literatuur met een thesis over (staats)paranoia en media aan de Universiteit Leiden. Zij is juridisch informatiespecialist en werkt in Amsterdam.